ΔΕΙΤΕ...
Home / Η ΚΡΗΤΗ ΜΑΣ / Μαντινάδες για την παρέα

Μαντινάδες για την παρέα

Παρέα μερακλίδικη
που όποιος μονομεριάσει,
βαρέλια να’ χει το κρασί
όλο θα το ξοδιάσει.

Πάντα μ’ αρέσει να γλεντώ
μ’ έτσα λοής ανθρώπους,
που πίνουν το καλό κρασί
κι έχουν ωραίους τρόπους.

Τη συντροφιά σας χαίρομαι
τη συναναστροφή σας,
αχι και να ‘ταν μπορετό
να μαι πάντα μαζί σας.

Στο πρώτο φύλλο τσι καρδιάς
έγραψα τ’ όνομα σας,
κι άμα θ’ ανοίξω δεύτερο
θα δω τη ζωγραφιά σας.

Χιόνι το χιόνι περπατώ
και φαίνοντ’ οι πατές μου,
τέτοια πιτήδεια συντροφιά
δέν εχω δεί ποτές μου.

Τέτοια παρέα όμορφη
άξια και τιμημένη,
καθ’ ένας την επεθυμά
και με χαρά ανημένει.

Οψάργας το ‘δα τ’ όνειρο
κι εδά μου ξεδιλιένει,
πως με παρέα ήμουνα
άξια και παινεμένη.

Τα μάτια μου νυστάξανε
θέλουν να κοιμηθούνε,
μα εγώ για την παρέα σας
τα κάνω κι αγρυπνούνε.

Βοριάς πήρε τα ρούχα μου
κι ο νότος τ’ άρματά μου,
και η καλή παρέα σας
μου πήρε την καρδιά μου.

Να ‘χα γυαλένια κάμερα
κλειδί μαλαματένιο,
να κλείσω τη παρέα μου
για δε την εχορταίνω.

Ήθελα να μουνε Θεός
για να το κατορθώνω,
τσ’ ώρες άπου μαστε μαζί
να σταματώ το χρόνο.

Χαίρομαι τη παρέα σας
κι ας είναι κι άλλη τόση,
και δε κουνούμε από επαέ
ώσπου να ξημερώσει.

Μια μαντινάδα θα σου πω
απάνω στο λεμόνι,
να ζήσει η παρέα μας
και η συντροφιά μας όλη.

Πολλά ποτήρια τσικουδιά
κέρασες για να πιούνε,
κι απ’ την πολύ που ήπιανε
δεν ημπορούν να βγούνε.

Πολλά τα χαιρετίσματα
που πέμπω στη παρέα,
κι ελπίζω να περάσουμε
πάρα πολύ ωραία.

Μέσα στο κόσμο τουτονε
στη τόση αδικία,
τον άνθρωπο μην κρίνετε
μόνο απ’ την ηλικία.

Ο μερακλής ο ανθρωπος
φαίνεται στη παρέα,
μ’ άτομα τσ’ ηλικίας του
μα και κοπελιά νέα.

Στον μερακλή τον άνθρωπο
τα χρόνια μην κοιτάτε,
γιατί ‘ρθε στη παρέα σας
κι ας μην τον αγαπάτε.

Ήτανε θαύμα η ζωή
και παραμένει να’ ναι,
κάθε φορά που δυο καρδιές
γλεντίζουν κι αγαπάνε.

Οφτή πατάτα, δυο ελιές
και μερικά κρομμύδια,
εις το τεζάκι οι τσικουδιές
φιστίκια και καρύδια.

Βαλε κουμπάρε μια ρακί
να πω μια μαντινάδα,
μετά αν κάμω όρεξη
θα πάμε για καντάδα.

Βαλε να πιούμε δυο ρακές
και φέρε και μια λύρα,
έτσι μας καταδίκασε
του γλεντιστή η μοίρα.

Τέτοια παρέα όμορφη
δεν εξανάδα φως μου,
τσι χώρες άπου γύρισα
στα πέρατα του κόσμου.

Χαρώ την, την παρέα μας
να ‘τανε κι’ άλλη τόση,
κρασί, ρακί και τσικουδιά
μέχρι να ξημερώσει.

θα ‘ρθει και πάλι η στιγμή
να σμίξει η παρέα,
και ένα αρνί θα ψήσουμε
και θα περνάμε ωραία.

Άσε τα μουρμουρίσματα
κάτσε ρακί να πιούμε,
μες την ζωή οι προστριβές
σε βάσανα θα βγούνε.

Ωραία που περνουμ’ εδά
όλο το παρεάκι,
σύρε και φέρε μάστορα
ακόμ’ ένα ρακάκι!

Λένε για τους ξενύχτηδες
κακώς πως δεν κοιμούνται,
μ’ αυτοί βλέπουν το χάραμα
που οι άλλοι το στερούνται.

Εδω θα ρακοπίνουμε
ώσπου να κοιμηθούμε,
εδω θα τρώμε σήμερο
ώσπου να βοσκηθούμε.

Για δες παρέα όμορφη
την έχω καμωμένη,
που λες η τσι καλές γενιές
ενε ξεδιαλεγμένη.

Ρακί και λύρα και βιολί
λαούτο και παρέα,
αυτά αν έχουμε μαζί
περνάμε όλοι ωραία.

Διαβάστε την συνέχεια...