ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

Στην πάνω μπάντα τσι μηλιάς απόμεινε ένα μήλο, τίνος να πω τον πόνο μου άπου δεν έχω φίλο Θέλω τον τάφο σκοτεινό να ‘ναι χωρίς καντήλι, και να περνούν να με θωρούν μόνο οι δικοί μου φίλοι. Ανε ποθάνω θα ΄ρθουνε για μένα ούλοι οι φίλοι, μ’ αυτη μην τη …

Μη με πληγώσεις έρωντα γιατί δεν έχω μάνα, και δίχως περιποίηση θα ‘ναι η ζωή μου δράμα. Η πρώτη αγαπητικιά εις την καρδιά πολλά σημάδια αφήνει, γιατί ‘ναι αρχή και ο έρωτας αμάλαγη τη βρίχνει. Κάθε μεγάλος έρωτας έρχεται και τελειώνει, ωσάν το χιόνι που ‘ρχεται ο ήλιος και το …

Ήθελα μόνο μια στιγμή τσι θάλλασας να μοιάσω, για να μπορέσω ολόκληρη την Κρήτη ν’ αγκαλιάσω. Νοικοκυραίοι και φρόνιμοι δε ζουν στον Ψηλορείτη, oι κουζουλοί την κάνανε αθάνατη την Κρήτη. Κρήτη μου, κόρη του γλεντιού της ανδρειοσύνης μάνα, χωρίς εσένα δε χτυπά τσι λεφτεριάς καμπάνα. Τη λευτεριά ρωτήσανε ποιάς μάνας …

Ο κρητικός στην ξενιτιά πόσα λεφτά δε δίνει, να βρεί μπουμπουριστούς χοχλιούς να φάει με το ξύδι. Аχ και νά ‘ταν κινητό μωρό μου η καρδιά σου, για να κατέχω μόνο εγώ το πίν του έρωτα σου!! Ανάθεμα τη μάνα σου την αγριοχαρούπα, απου δεν μ’ αφήνει να σε δω, …

Υπάρχεις μες στην σκέψη μου υπάρχεις στην ζωή μου, και ώσπου να ζεις και γω θα ζω μέσα στην θύμησή μου. Λίγο το θέλει το μυαλό για πάρτη σου να παίξει, μα και τρελή θα σ ‘αγαπώ ώσπου η καρδιά ν ´αντέξει. Μοναδική μου συντροφιά εγίνηκε η μορφή σου, και …

ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ Σ’ΑΓΑΠΩ … ΝΑ ΣΤΟ ‘ΧΟΥΝ ΠΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ …. Μ’ ΑΛΛΙΩΣ ΤΟ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΕΤΟΙ … ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΟΙ ΠΑΠΑΓΑΛΛΟΙ …. Οταν τα χείλη σμίγουνε …… είναι η στιγμή μεγάλη ……. γιατί λει σαγαπώ ….. η μιά αναπνιά στην άλλη ….!!!! Μισή καρδιά μισή ζωή …… όλα μισά …

Μακριά σου η ώρα δεν περνά θαρρώ πως είναι χρόνος, μόνο κοντά σου είμαι καλά δε θέλω να ‘μαι μόνος. Στην ερημιά μου συντροφιά μου κάνει τ’ όνειρό μου, μα σα ξυπνήσω μοναχός ζω το μαρτύριο μου. Θέλω να ζήσω μοναχός θέλω να ζήσω μόνος, και ας μην υποφέρεται της …

Σαν το πολυετές φυτό που ανθεί όλο τον χρόνο, ετσά ναι η αγάπη μου για σένα νε και μόνο. Κοιμήσου και ασφάλισε σφιχτά τα βλέφαρα σου, νεράιδες εγυρεύουνε να κλέψουν τη ματιά σου. Μ’ αρνήθηκες και καίγομαι γλυκά τον κόσμο χάνω, μ’ αρέσει στο μαρτύριο τσ’ αγάπης να ποθανω .Στην …

Όποιοι σεβντά δε γνώρισαν, να ‘ρθούνε να με βρούνε, αγάπη και έρωτας μαζί, να δουν πως καταντούνε.

Να’χα δυο φίλους, να’χα τρεις να είχα κι άλλον ένα μ’αφού ‘ναι πράμα σπάνιο θα έχω μόνο εσένα